Nagrywanie ciężkiej muzyki: jak uchwycić potężne produkcje metalowe, punkowe i rockowe

Ciężkie płyty nie są głośne dlatego, że ktoś pod koniec podniósł suwak. Brzmią potężnie, bo perkusja była nastrojona i zagrana z kontrolą, gitary były zwarte i dobrze podwojone, bas był czytelny pod spodem, a każda partia zostawiała miejsce pozostałym. Miks i mastering mogą podkreślić tę moc. Nie mogą jej stworzyć ze słabych nagrań.

Ten przewodnik opisuje, jak nagrywa się produkcje metalowe, punkowe i rockowe w studiu, od preprodukcji po wokale. Jeśli jesteś zespołem szukającym studia nagraniowego metalowego w Wirginii, pomoże ci zadawać lepsze pytania i być lepiej przygotowanym.

Zacznij od preprodukcji

Najtańsza godzina każdej ciężkiej sesji to ta spędzona przed nią. Gęsta, szybka muzyka ukrywa błędy w sali prób, a odsłania je na nagraniu.

Ustalcie tempa z klikiem i uzgodnijcie je. Ciężka muzyka często przyspiesza w refrenach i zwalnia w breakdownach. Ta energia może dobrze brzmieć na żywo, ale komplikuje edycję i warstwowe gitary. Jeśli zespół nie chce grać do klika, powiedz o tym realizatorowi wcześnie, żeby plan można było zmienić.

Odetnij zbędny balast z aranżacji. Riff powtarzany osiem razy może potrzebować czterech. Dwie gitary grające tę samą partię unisono brzmią ogromnie, a trzecia partia pod spodem może dodać tylko błota. Nagraj surowe demo na telefonie lub laptopie i odsłuchaj. Partie, które są niejasne na demo, będą niejasne na płycie.

Na koniec uzgodnij punkty odniesienia. Wybierz dwie lub trzy płyty, których brzmienie perkusji, ciężar gitar lub postawa wokalu ci odpowiada, i zanotuj, co dokładnie ci się podoba. Te notatki są przydatniejsze niż etykiety gatunkowe.

Perkusja: fundament ciężkiej płyty

Strojenie i przygotowanie

Perkusja jest w większości sesji zespołowych nagrywana jako pierwsza, a nic dalej w łańcuchu nie uratuje słabego brzmienia perkusji. Przewodnik Shure po nagrywaniu perkusji zaczyna się od samego instrumentu: dobre wyniki zaczynają się u źródła, strojenie to prawdziwa umiejętność, a stare naciągi mogą być bardzo trudne do nastrojenia, więc rozważ ich wcześniejszą wymianę. Specjalne tłumiki mogą pomóc kontrolować nadmierne wybrzmiewanie, jeśli chcesz suchszego brzmienia. Zużyte naciągi i nienastrojone tomy dają sustain, który koliduje z gitarami i basem.

Przynieś nowe naciągi i przynieś je na tyle wcześnie, by mogły się rozciągnąć i ułożyć. Stopa, werbel i tomy wymagają osobnego strojenia. Werbel, który dobrze brzmi w sali prób, może brzmieć cienko lub źle dźwięczeć, gdy mikrofony znajdą się blisko, więc spodziewaj się poprawek w dniu sesji.

Ustawienie mikrofonów

Seria Shure o nagrywaniu perkusji opisuje standardowe podejście: mikrofony bliskie na każdym bębnie plus mikrofony overhead do uchwycenia całego zestawu. W ciężkiej muzyce mikrofony bliskie niosą większość uderzenia, a overheady dają talerze i poczucie wielkości zestawu. Drugi mikrofon na werblu, mikrofon wewnątrz lub tuż poza stopą i mikrofony na każdym tomie to powszechna praktyka.

Dwa szczegóły liczą się bardziej niż model mikrofonu. Pierwszy to odległość i kąt. Przesunięcie mikrofonu werbla o kilka centymetrów zmienia, ile ataku i korpusu uchwycisz. Drugi to faza. Gdy kilka mikrofonów słyszy ten sam bęben, ich sygnały mogą częściowo się znosić, a stopa lub werbel traci ciężar. Metoda Shure polega na sprawdzaniu fazy na słuchawkach: podnieś stopę, potem każdą inną ścieżkę po kolei, odwracając jej polaryzację, i zostaw ustawienie, które brzmi większe i pełniejsze. Mikrofony górny i dolny werbla są zwykle względem siebie w przeciwfazie, więc jeden z nich zazwyczaj się odwraca.

Szybka gra, edycja i triggery

Szybkie partie podwójnej stopy wymagają najpierw czystego wykonania. Jeśli uderzenia perkusisty są nierówne, kwantyzacja nie naprawi feelingu. Wielu realizatorów edytuje perkusję, by zacieśnić timing i wyrównać uderzenia, a niektórzy mieszają nagrane sample z oryginalnym brzmieniem perkusji, by dodać spójności. To uprawniona część współczesnej ciężkiej produkcji, ale działa najlepiej, gdy wspiera mocne wykonanie. Powiedz realizatorowi, jak naturalnie ma brzmieć zestaw, bo właściwa ilość edycji jest inna na płycie punkowej i na nowoczesnym albumie metalowym.

Gitary: zwarte, ciężkie i czytelne

Gain to nie ciężar

Początkujący często gonią za ciężarem, dodając gain. W praktyce zbyt dużo gainu rozmazuje atak kostki i zamienia riffy z palm mutingiem w szum. Wiele ciężkich brzmień nagrywa się z mniejszym gainem, niż gitarzysta używa na żywo. Gitara nadal brzmi potężnie, bo wyrazistość dźwięków jest duża, a dół kontrolowany.

Wskazówki Shure dotyczące wyboru mikrofonów do gitary wyjaśniają, jak umieszczenie na głośniku zmienia brzmienie. Przesunięcie mikrofonu w stronę środka głośnika dodaje jasności i czytelności, a odsunięcie na zewnątrz dodaje basu i ciepła i sprawia, że brzmienie jest bardziej rozproszone. Odległość od wzmacniacza zmienia, ile dźwięku pomieszczenia łapie mikrofon: im dalej, tym więcej pogłosu pokoju słychać. Realizatorzy często łączą dwa mikrofony, by zbudować brzmienie pasujące do utworu, równoważąc pozycje jasne i ciemne.

Podwajanie i warstwy

Ciężkie gitary prawie zawsze się podwaja. Artykuł Paula White'a w Sound On Sound o podwajaniu dla grubszego brzmienia wyjaśnia pomysł: nagrywasz tę samą partię dwa razy jako osobne wykonania, a drobne naturalne różnice w timingu i wysokości poszerzają i pogrubiają dźwięk w porównaniu z kopiowaniem jednego podejścia. Artykuł ostrzega też, że nałożenie zbyt wielu warstw może zamazać początki nut i osłabić brzmienie. Panoramowanie dwóch podejść w lewo i w prawo tworzy znajomą ścianę gitar.

Pomaga kilka zasad:

• Zagraj każde podejście od nowa. Kopiuj i wklej to nie to samo co prawdziwe podwojenie.
• Utrzymuj wykonania zwarte. Podwajanie ujawnia niedbałość szybciej niż jakakolwiek inna technika.
• Użyj tej samej gitary i ustawienia wzmacniacza w obu podejściach, chyba że chcesz celowej różnicy.
• Dodaj trzecią lub czwartą warstwę tylko dla kontrastu, na przykład czystszego brzmienia w refrenie.

Re-amping i DI

Nagrywanie gitary przez wejście bezpośrednie (DI) obok wzmocnionego sygnału daje realizatorowi opcję na później. Jeśli wykonanie jest znakomite, ale brzmienie trzeba zmienić, DI można wysłać przez inny wzmacniacz, co nazywa się re-ampingiem. Działa to najlepiej, gdy wzmacniacz i tor mikrofonowy zostały świadomie wybrane za pierwszym razem, bo nagranie DI to siatka bezpieczeństwa, a nie zamiennik dobrego brzmienia u źródła.

Bas: część, która trzyma wszystko razem

W ciężkich miksach bas jest często najsłabszym ogniwem, bo zajmuje to samo niskie pasmo co stopa i najniższe dźwięki gitar. Częstym rozwiązaniem jest nagranie jednocześnie sygnału DI i sygnału ze wzmacniacza. DI daje czytelność i stabilny dół. Wzmacniacz dodaje średnicowego pazura i charakteru, dzięki którym bas słychać nawet na małych głośnikach.

Liczy się też wykonanie. Zwarta, równa gra ze stałym atakiem kostki lub palców jest łatwiejsza do miksu niż nierówna. Basista powinien znać też partie gitarzysty. Bas zgrany ze wzorem stopy sprawia, że cała sekcja rytmiczna brzmi spójnie.

Wokal: postawa bez utraty zrozumiałości

Wokale w ciężkiej muzyce obejmują szeroki zakres, od czystego śpiewu po krzyk i okrzyki. Każdy styl wymaga innego podejścia.

Przy krzyku i agresywnych wokalach największym ryzykiem jest zmęczenie. Rozgrzej głos, pij wodę i nagrywaj krótkimi blokami. Wokalista nagrywający w pierwszej godzinie często brzmi mocniej niż ten, kto próbuje zrobić cały album w jeden dzień. Przy chórkach grupowych nagraj kilka podejść z różnymi osobami i nałóż je warstwami, żeby brzmiało to jak grupa, a nie jeden skopiowany głos.

Miej teksty w pomieszczeniu i uzgodnij z wyprzedzeniem kierunek wokalny. Jeśli słowa są ważne dla zespołu, realizator może zachować ich słyszalność w miksie. Jeśli ważniejsza jest faktura, wokal można traktować jak kolejny instrument.

Pomieszczenie i izolacja

Głośne źródła przenikają do każdego mikrofonu. Dobre studio radzi sobie z tym przez oddzielne pomieszczenia lub kabiny, gobo (ruchome absorbery) i ustawienie mikrofonów. Jeśli wszyscy grają w jednym pomieszczeniu, zaplanuj pewne przesłuchy. Zespoły, które najpierw nagrywają perkusję z gitarą prowadzącą, a potem osobno gitary i bas, często uzyskują czystszy wynik niż zespoły nagrywające na żywo przy otwartych wszystkich kanałach.

Nagrywanie na żywo ma własną wartość. Produkcje punkowe i rockowe często zyskują na energii wspólnej gry, a niewielkie przesłuchy stają się częścią brzmienia. To decyzja twórcza. Dobry realizator wyjaśni kompromisy i pomoże wybrać.

Jak to pasuje do etapu miksu

To, co nagrasz, decyduje o tym, co da się zrobić później. Czyste ścieżki perkusji z kontrolowanymi przesłuchami dają miksującemu miejsce na zbalansowanie transjentów i sustainu. Dobrze odizolowane gitary i bas ograniczają maskowanie dołu. Jeśli planujesz oddać miks innemu realizatorowi, poproś realizatora nagrań o opisane stemy, eksport surowego miksu i notatki z edycji. Artykuł o miksie analogowym a cyfrowym opisuje, co dzieje się dalej w torze sygnałowym i jak te wybory wpływają na brzmienie.

Praca z Yave Rust

Yave Rust Recordings działa w Richmond w stanie Wirginia, a strona szczegółowo wymienia mikrofony, wzmacniacze, kolumny i sprzęt zewnętrzny studia. Ciężka muzyka jest w katalogu, a sekcja z pracami pozwala zobaczyć, jaką rolę pełnił realizator przy każdym wydaniu. Sprzęt zależy od projektu, więc w pierwszej rozmowie omów gatunek, skład i to, czego oczekujesz od utworu. Jeśli porównujesz opcje, przewodnik po wyborze studia nagraniowego w Richmond również może pomóc.

Nawet jeśli nie jesteś w Richmond, możesz nagrywać gdzie indziej i wysłać ścieżki do miksu. artykuł o miksie i masteringu online opisuje ten zdalny proces.

Najczęściej zadawane pytania

Źródła

• Nagrywanie perkusji: część 1 – Ustawienie i techniki mikrofonowe — Shure
• Jak wybrać najlepsze mikrofony do gitary — Shure
• Podwajanie dla grubszego brzmienia — Paul White, Sound On Sound